Nakajima G5N Shinzan

 

   W październiku 1939 roku Japonia zakupiła od Stanów Zjednoczonych prototyp samolotu pasażerskiego dalekiego zasięgu Douglas DC-4E. Ponieważ Japończycy nie mieli doświadczenia w budowie dużych bombowców strategicznych, samolot ten posłużył jako wzór w projektowaniu bombowca G5N Shinzan. Prototyp zbudowano w 1940 roku, wykorzystując elementy DC-4E: skrzydła, gondole silnikowe, podwozie i inne drobne podzespoły. Samolot oblatano 10 kwietnia 1940 roku. Jego osiągi okazały się gorsze od przewidywanych, z uwagi na niedostatek mocy silników Nakajima NK7A. Pomimo tego zbudowano jeszcze trzy prototypy w wersji G5N1, oraz dwa w wersji G5N2 (z jeszcze słabszymi silnikami Mitsubishi Kasei 12). Maszyny nie nadawały się na bombowce, więc dowództwo marynarki skasowało program. Cztery samoloty z silnikami Kasei 12 przebudowano i wykorzystano w lotnictwie transportowym, gdzie służyły do końca wojny pod nazwą G5N2-L.

Konstrukcja: czterosilnikowy wielomiejscowy średniopłat wolnonośny z zakrytymi kabinami i chowanym podwoziem, konstrukcji całkowicie metalowej z płóciennym pokryciem sterów i lotek.

 

wersje:

 

G5N1

 

 

 

 

typ: samolot bombowy ● produkcja seryjna: prototyp (1940)

dane techniczne silnik: 4x Nakajima NK7A Mamori o mocy 1870 KM każdy rozp./dł./wys.: 42,14/31,02/6,13 m masa startowa: 28150 kg Vmax.: 392 km/h pułap: 7450 m zasięg: 5162 km uzbrojenie: 2x 20 mm, 4x 7,7 mm, 4000 kg bomb

 

 

 

A6M2-N Rufe

B3N

C6N Saiun (Myrt)

G5N Shinzan

J1N Gekko (Irving)

J5N Tenrai

J8N Kitsuka

Ki-8

Ki-11

Ki-27 (Nate)

Ki-43 Hayabusa (Oscar)

Ki-58

Ki-84 Hayate (Frank)

Ki-87

 

Japonia

Nakajima