Douglas A-20/DB-7 Boston

 

   Jeden z najwszechstronniejszych samolotów II wojny światowej. Zaprojektowany jako lekki bombowiec z powodzeniem pełnił funkcję samolotu szturmowego, torpedowego i rozpoznawczego, a nawet nocnego myśliwca. Łatwy w obsłudze, prosty w budowie, o wysokich walorach pilotażowych zyskał uznanie wojsk lotniczych m.in. USA, ZSRR i Francji.

   Historia samolotu rozpoczyna się jesienią 1937 roku, kiedy to Korpus Lotniczy Armii Lądowej Stanów Zjednoczonych (USAAC) ogłosił wymagania do konkursu na dwusilnikowy samolot szturmowo-bombowy. W lipcu 1938 roku projekt samolotu oznaczonego jako Model 7B przedstawiono dowództwu USAAC obok projektów firm Bell, Stearman i Martin. Samolot konkurs wygrał, co zaowocowało oblotem 26 pażdziernika 1938 roku prototypu Douglas Model 7B. Prototyp osiągnął w locie na wysokości 1500 m prędkość 488 km/h, co było bardzo dobrym wynikiem. Kupnem samolotu zainteresowała się Francja, która w lutym 1939 roku podpisała umowę na dostawę 100 samolotów Model 7B. W wyniku sugestii francuskich odbiorców przekonstruowano samolot (gondole silnikowe i kadłub), który oznaczono DB-7 (Douglas Bomber 7). W cztery miesiące później zamówienie na bombowce DB-7 złozył USAAC, używając oznaczenia A-20. Model DB-7 oblatano 17 sierpnia 1939 roku i wkrótce potem przystąpiono do produkcji seryjnej. W lipcu 1940 roku oblatano model DB-7A dla lotnictwa francuskiego (z mocniejszym silnikiem), a w styczniu 1941 roku - DB-7B przeznaczony dla Wielkiej Brytanii (nazywany tam Ranger lub Intruder). Model DB-7C w liczbie 48 sztuk zamówiła Holandia.

   W 1940 roku wyprodukowano pierwszy egzemplarz samolotu A-20 z silnikiem Wright R-2600-7 z turbosprężarkami. Okazało się jednak, że przy wykonywaniu zadań szturmowych sprężarki nie były konieczne, a dodatkowo występowały trudności w ich chłodzeniu. 59 sztuk przebudowano na model nocnego myśliwca P-70.

   W tym samym roku oblatano i dostarczono US Army model A-20A, z silnikami R-2600-3 bez turbosprężarek. Rok później, w 1941 roku, powstał model A-20B wyposażony w silnik R-2600-11. W zakładach w Long Beach zbudowano 999 sztuk tego samolotu, z czego 665 trafiło do służby w lotnictwie radzieckim. Następną wersją była A-20C z silnikiem R-2600-23. Samolot mógł zabierać torpedę o masie 907 kg, jednak korzystano z tego tylko w lotnictwie morskim ZSRR. Brytyjskie A-20C nosiły oznaczenie Boston III i Boston IIIA. Samoloty serii A-20G miały nieoszklony nos, a górne stanowisko strzeleckie było wyposażone w wieżę Martin z dwoma kaemami 12,7 mm. Samoloty tej wersji przebudowywano w późniejszym okresie wojny na nocne myśliwce P-70. Z kolei wersja A-20J z 1943 roku powstała w wyniku zapotrzebowania na samolot prowadzący formację bombowców. Z samolotu A-20G usunięto nos z 4 kaemami i zastosowano nowy typ oszklenia nosa z arkusza szkła organicznego formowanego na gorąco. Nowy nos był nieco dłuższy od poprzedniego.

   Samoloty DB-7 zmodyfikowane przez Brytyjczyków na nocne myśliwce nosiły nazwy Havoc i Moonfighter. Odegrały one znaczną rolę przy obronie miast angielskich przed nocnymi nalotami Luftwaffe. Ciekawym pomysłem była wersja nazwana Pandora, która była wyposażona w ładunek bombowy wypuszczany z komory na linie długości 610 m w celu niszczenia wrogich formacji bombowych. Pomysł okazał się jednak nieskuteczny, ponieważ w ten sposób zdołano zniszczyć tylko jeden samolot nieprzyjacielski. Inną wersją był samolot nazwany Turbinlite lub Helmore, który zamiast uzbrojenia posiadał na pokładzie potężny reflektor służący oślepianiu celów dla pary myśliwców Hurricane Mk.IIC. Boston III, nazywany również Intruder, przeznaczony był do dalekiego penetrowania terytorium wroga.

   Lotnictwo radzieckie używało samolotów A-20 zmieniając tylko wieże strzeleckie na konstrukcje rodzimej produkcji, a także dostosowując samoloty do warunków ostrej zimy.

 

wersje:

 

DB-7 (Boston Mk.I)

 

 

 

typ: samolot bombowy ● produkcja seryjna: 1939

dane techniczne silnik: 2x Pratt&Whitney R-1830-SC3G o mocy 1100 KM każdy rozp./dł./wys.: 18,69/14,27/4,82 m masa startowa: 7250 kg Vmax.: 501 km/h pułap: 8750 m zasięg: 1000 km uzbrojenie: 6x 7,5 mm, 943 kg bomb

 

DB-7 (Havoc MK.IINF)

 

 

 

typ: nocny samolot myśliwski ● produkcja seryjna: 1941

dane techniczne silnik: 2x Pratt&Whitney R-1830-S3C4G Twin Wasp o mocy 1200 KM każdy rozp./dł./wys.: 18,69/14,27/4,82 m masa startowa: 7560 kg Vmax.: 473 km/h pułap: 7900 m zasięg: 1600 km uzbrojenie: 12x 7,69 mm

 

DB-7B (Boston Mk.III/A-20C)

 

 

 

typ: samolot bombowy ● produkcja seryjna: 1941

dane techniczne silnik: 2x Pratt&Whitney R-2600-23 o mocy 1600 KM każdy rozp./dł./wys.: 18,69/14,42/5,51 m masa startowa: 9507 kg Vmax.: 530 km/h pułap: 8800 m zasięg: 1200 km uzbrojenie: 6x 12,7 mm, 908 kg bomb lub 1 torpeda

 

A-20G

 

 

 

typ: samolot bombowy ● produkcja seryjna: 1941

dane techniczne silnik: 2x Pratt&Whitney R-2600-23 o mocy 1600 KM każdy rozp./dł./wys.: 18,69/14,63/5,26 m masa startowa: 11000 kg Vmax.: 532 km/h pułap: 7200 m zasięg: 1740 km uzbrojenie: 4x 20 mm, 2-4x 12,7 mm lub 6-8x 12,7 mm, 1800 kg bomb

 

P-70

 

 

 

typ: nocny samolot myśliwski ● produkcja seryjna: 1941

dane techniczne silnik: 2x Pratt&Whitney R-2600-11 o mocy 1600 KM każdy rozp./dł./wys.: 18,69/14,52/5,36 m masa startowa: 9654 kg Vmax.: 528 km/h pułap: 8620 m zasięg: 1700 km uzbrojenie: 4x 20 mm lub 6-8x 12,7 mm

 

 

w  barwach innych państw:

 

 

 

A-20/DB-7 Boston

A-26 Invader

SBD Dauntless

TBD Devastator

 

Stany Zjednoczone

Douglas